|
Η Νάξος έχει πρωτοκατοικηθεί από την 4η χιλιετία
προ Χριστού και ως σήμερα χωρίς διακοπή. Στα αρχαία
χρόνια η Νάξος ήταν όχι μόνο το μεγαλύτερο αλλά
και το πιο εύφορο νησί των Κυκλάδων, διάσημο για
το κρασί και τη λατρεία στο Διόνυσο.
Αρχικά ως κάτοικοι του νησιού αναφέρονται άνθρωποι
από τη Θράκη. Μετά ήρθαν Κάρες, Κρητικοί και Ίωνες.
Οι Κάρες ήρθαν γύρω στον 11ο αιώνα π.Χ. και ήταν
τότε που η το νησί πήρε το όνομα Νάξος από τον
αρχηγό τους που ονομαζόταν έτσι.(Κατά τη Μέση
εποχή Ναξία και Αξία)
 |
Γύρω στο 536-535 π.Χ. εξαιτίας
του εμφυλίου πολέμου ανάμεσα στους αριστοκράτες
και τους δημοκράτες, ο Πεισίστρατος – τύραννος
της Αθήνας- επέβαλε στην Αθήνα τον τύραννο Λίγδαμη.
Η Νάξος έφτασε τότε στο απόγειο της δόξας της
και κατάφερε να κυριαρχήσει και να εξουσιάσει
την Άνδρο και την Πάρο. Για πολλά χρόνια κυριάρχησε
στη θάλασσα και είχε στην κατοχή της ένα στόλο
περίπου 8.000 ανδρών. Όταν οι Σπαρτιάτες ξεφορτώθηκαν
τον Λίγδαμη η κυβέρνηση ήταν στα χέρια των πλούσιων
γαιοκτημόνων του νησιού. Μια νέα εξέγερση είχε
σαν αποτέλεσμα την παρέμβαση του τυράννου της
Μιλήτου Αριστάγορα, δίνοντας έτσι την αφορμή στους
Πέρσες. Η αποτυχία της εκστρατείας τους ενάντια
στη Νάξο προκάλεσε την εξέγερση στην Ιωνία προκαλώντας
έτσι την έναρξη του Περσικού πολέμου.
 |
Το 490 π.Χ. οι Πέρσες στρατηγοί
Δάτης και Αρταφέρνης με 600 τριήρεις έκαψαν τις
εκκλησίες και την πόλη της Νάξου. Μετά το τέλος
του Περσικού πολέμου, η Νάξος έγινε μέλος της
Αθηναϊκής συμμαχίας. Μια εξέγερση ενάντια στη
συμμαχία δεν είχε καμιά επιτυχία. Το 453 κυριαρχούνταν
από τους Αθηναίους. Στην αρχή η Νάξος πλήρωνε
στους Αθηναίους φόρο 6 ταλάντων και αργότερα 15
ταλάντων. Το 338 π.Χ. μετά τη μάχη της Χαιρώνειας
ήταν υπό την κατοχή των Μακεδόνων και αργότερα
υπό την κυριαρχία του Πτολεμαίου , ο οποίος επίσης
εισήγαγε την λατρεία του Αιγυπτίου Θεού. Στα χρόνια
των Ρωμαϊκών εμφύλιων πολέμων η Νάξος ήταν υπό
την εξουσία της Ρόδου. Την ίδια στιγμή ήταν και
το μέρος των πολιτικών εξόριστων της Ρώμης.
 |
Στην ρωμαϊκή εποχή η Νάξος
ανήκε στο νομαρχιακό διαμέρισμα των Νήσων. Ο διοικητής
ήταν διοικητής αποικίας και βρισκόταν στην Ρόδο.
Μετά την άλωση της βυζαντινής αυτοκρατορίας από
τους Σταυροφόρους (1204), η Νάξος κατακτήθηκε, μετά
από μάχες που είχαν διάρκεια 5 εβδομάδες, από το
Μάρκο Σανούδο που έγινε Δούκας της Νάξου και του
Αιγαίου πελάγους. Έχτισε στο ψηλότερο μέρος της
πόλης , πάνω από τα ελληνικά σπίτια, ένα παλάτι
με 12 πύργους και έφτιαξε το λιμάνι με τρόπο τέτοιο
ώστε να είναι κατάλληλο για ναυτικό ναυπηγείο. Επίσης
έχτισε ένα καθεδρικό ναό για τον Λατίνο Αρχιεπίσκοπο,
διένειμε τα καλύτερα χωράφια στους οπαδούς του και
κατέκτησε τα νησιά Αντίπαρος, Σίφνος, Κίμωλος ,
Μήλος, Φολέγανδρος, Ίος και Σαντορίνη ενσωματώνοντας
τα στο δουκάτο του.
Είκοσι δούκες από το σπίτι του Σανούδου, Dalekatseri
και Krispon διοίκησαν επιτυχώς στο θρόνο του Δούκα
της Νάξου μέχρι το 1537. τότε , χωρίς προφανή λόγο
, ο Χερεντίν Μπαρμπαρόσα ήρθε στη Νάξο και ο Ιωάννης
Κρίσπος (12ος Δούκας) του παρέδωσε τα κλειδιά των
πυλών. Οι Τούρκοι κρατούσαν τον Κρίσπο στο πλοίο
και λεηλάτησαν την πόλη και το παλάτι. Τον απελευθέρωσε
με αντάλλαγμα ετήσιο φόρο 5000 χρυσά νομίσματα.
 |
Το 1564, ο Δούκας Ιωάννης
πέθανε και ο γιος του Ιάκωβος πήρε το θρόνο, αλλά
πιέστηκε από τους Τούρκους να φύγει και το 1566
το δουκάτο της Νάξου πέρασε στον Ισραηλινό Joseph
Nazi που ήταν επιλογή του Σουλτάνου Σελίμ. Αυτός
ο δούκας διοικεί έχοντας τον Ισπανό Francisco Koronelo,
σαν επιθεωρητή. Μετά το θάνατο του Nazi και του
Koronelo η Νάξος έγινε κομμάτι της Τουρκίας μέχρι
το 1821, με ένα διάλειμμα ανάμεσα στο 1770-1774,
όταν μαζί με τα άλλα νησιά των Κυκλάδων ήταν στα
χέρια των Ρώσων. Την εποχή του πολέμου μεταξύ Βενετίας
και Τουρκίας , ο βενετικός στόλος κατέλαβε το Αιγαίο
και έχοντας σαν συνέπεια να πληρώσουν οι Ναξιώτες
διπλούς φόρους (στην Τουρκία και στη Βενετία). Αυτό
κράτησε μέχρι το 1699 όταν οι Τούρκοι με την κατάκτηση
της Κρήτης έγιναν οι μόνοι κυρίαρχοι στο Αιγαίο..
Οι
φόροι στους Τούρκους ήταν 6000 γρόσια το 1676 και
10500 γρόσια το 1700. Η Νάξος είχε έναν Τούρκο διοικητή
και έξι υποδιοικητές , οι οποίοι εκλέγονταν κάθε
χρόνο από τους κατοίκους. Στις 21 Οκτωβρίου 1675
η πόλη της Νάξου λεηλατήθηκε από τον πειρατή Ougo
d’Kreveler. Τρία χρόνια αργότερα (26 Αυγούστου 1678)
ο ίδιος πειρατής μαζί με άλλους Γάλλους και Μανιάτες
πειρατές ήρθε στη Νάξο και συνέλαβε τον διοικητή
και τον αδερφό του Αλί Τσελεμπή. Συνέλαβαν επίσης
και άλλους Τούρκους, άντρες και γυναικόπαιδα και
προκάλεσαν μεγάλη ζημιά. Η Νάξος υπέφερε πολύ ,
διότι οι Τούρκοι θεώρησαν πως η σύλληψη του διοικητή
έγινε μετά από συμφωνία με τους Ναξιώτες.
Το 1826 ο Αυστριακός ναύαρχος
Paulugi, επιτέθηκε με το στόλο του στη Νάξο και
700 άντρες κατέλαβαν την πόλη. Σύμφωνα με τα λεγόμενα
τους η αιτία ήταν ότι οι κάτοικοι της Νάξου, της
Κάσου και της Κρήτης εξόπλισαν πειρατικές βάρκες
και λήστεψαν αυστριακά φορτηγά πλοία. Ο Αυστριακός
ναύαρχος έφυγε τρεις μέρες αργότερα παίρνοντας
ένα υπογεγραμμένο χαρτί υποταγής της Κρήτης ,
ενώ οι Ναξιώτες ήταν ασφαλείς στο ψηλότερο βουνό
του νησιού.
Το Μάιο του 1941 η Νάξος κατακτήθηκε
από τους Ιταλούς και το 1943 από τους Γερμανούς.
Απελευθερώθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1944.
|
|
 |
|
4η χιλιετία π.Χ.
Νεολιθικά ευρήματα.
